Το κείμενο αποτελεί ομιλία του Δημήτρη Αντωνακάκη στο Μεγάλο Αρσενάλι, Χανιά, στις 2 Μαρτίου 2008 με την ευκαιρία της συναυλίας για δύο πιάνα με τους Τζένια Μαναουσάκη και Χρίστο Παπαγεωργίου, συναυλία που αποτελεί παράλληλη εκδήλωση της 4ης Τριενάλε, Αρχιτεκτονική στα Χανιά 2008.
Πριν απ’ όλα θα ήθελα να ευχαριστήσω τους χορηγούς αυτής της εκδήλωσης:
Δικηγορικός Σύλλογος Χανίων, Εμπορικό – Βιομηχανικό Επιμελητήριο Χανίων, Βενιζέλειο Ωδείο Χανίων, Θεοδωράκης Γεώργιος - Ξενοδοχείο ΑΚΑΛΙ, Ροδουσάκης Εμμανουήλ, - Αντιπροσωπεία Peugeot, Κρομμυδάκης Ευτύχης.
Χωρίς τη συνδρομή τους δεν θα μπορούσαμε να σας προσφέρουμε αυτή τη θαυμάσια συναυλία που θ’ απολαύσουμε. Είναι ένα θαυμάσιο παράδειγμα του τι μπορεί να πετύχει το Κ.Α.Μ., όταν υποστηρίζεται με αυτή την προθυμία, την ευγένεια και τη γενναιοδωρία από τοπικούς παράγοντες. Με ενέργειες σαν αυτή, δεν βοηθάτε μόνο τους ίδιους τους καλλιτέχνες να αξιοποιήσουν το δυναμικό τους, δεν στηρίζετε μόνο το Κ.Α.Μ. ως ένα βασικό πυρήνα πολιτισμού της Κρήτης, αλλά κυρίως δείχνετε το δρόμο της καλλιέργειας της πνευματικής, που είναι η μόνη ουσιαστική αντίδραση στην ένδεια, την απίστευτη ένδεια πολιτισμού που ζούμε σήμερα σ’ αυτή τη χώρα, παρ’ όλες τις διακηρύξεις.
Δεν είναι εύκολο να προσεγγίσει κανείς μουσικούς και μάλιστα όταν δεν είναι του σιναφιού. Υπάρχει όμως μια υπόγεια σχέση που συνδέει την αρχιτεκτονική και τη μουσική για την οποία ο Le Corbusier γράφει:
‘‘Για την ακρίβεια η αρχιτεκτονική και η μουσική είναι αδερφές, μια και κατανέμουν αναλογικά και η μία και η άλλη το χώρο και το χρόνο..., με εργαλείο την αναλογία τόσο δεμένη με το αίσθημα που στο μέγιστο των δυνατοτήτων της μπορεί να αγγίξει τα άδυτα της ψυχής, τη γλώσσα των θεών’’.
Κατανομή, λοιπόν, χώρου και χρόνου με εργαλείο την αναλογία αυτό το κλειδί της αρχιτεκτονικής και της μουσικής το οποίο ξεχνάμε. Αυτό που σε ορισμένες εποχές ήταν το παν. Θυμηθείτε τις χαράξεις χρυσής τομής που ορίζουν τα σχήματα στο χώρο από την εποχή της μεγαλειώδους αιγυπτιακής αρχιτεκτονικής.
Ας σταματήσω, όμως, εδώ γιατί στο τέλος πάλι για αρχιτεκτονική θα αρχίσω να μιλώ, κι ας αφήσουμε τους εκλεκτούς φίλους μας, την Τζένια Μανουσάκη και τον Χρίστο Παπαγεωργίου να μας ταξιδέψουν στο χώρο και στο χρόνο.
Ας τους παραχωρήσουμε το χρόνο μας και ας τους ζητήσουμε, καθώς σημειώνει ο Baudelaire ‘‘να μας παράσχουν όχι μια εύπεπτη ευχαρίστηση, αλλά μια ευκαιρία ν’ ασκήσουμε το πνεύμα μας’’ μέσα από τα μονοπάτια της μουσικής.
Στο πρόγραμμα που τυπώσαμε και σας μοιράσαμε απόψε, περιορίσαμε πολλά μουσικά επιτεύγματα των καλλιτεχνών που μας τιμούν σήμερα εδώ για να χωρέσουν στις περιορισμένες σελίδες του, Δεν σημειώσαμε όσα σπουδαία θα έπρεπε, που ήδη έχουν κατακτήσει η Τζένια και ο Χρίστος όπως π.χ.
Λυπάμαι γι’ αυτές τις αναγκαστικές παραλείψεις, αλλά είμαι βέβαιος ότι φεύγοντας απόψε από αυτή τη συναυλία κανείς δεν θα ενδιαφέρεται για όσα ήδη έχουν κάνει οι φίλοι μας, καθώς θα ηχούν ακόμα στα αυτιά σας οι μαγικές ερμηνείες που θα μας προσφέρουν, μια πρόγευση απολαύσεων που ελπίζουμε να επαναλάβουμε πολλές φορές και στο μέλλον.
Πρέπει να σημειώσω ότι σήμερα εδώ στο ΚΑΜ ο Χρίστος Παπαγεωργίου, για πρώτη φορά, θα παίξει στο πιάνο της δασκάλας του Αλίκης Βατικιώτη μετά τη δωρεά που μας προσέφερε ο καλός φίλος του ΚΑΜ και σύζυγος της Στήβεν Φάραντ.
Με την ευκαιρία, θα ήθελα να σας πω ότι, τιμώντας αυτή την τόσο σημαντική προσφορά του πιάνου, και από άποψη οικονομική αλλά, κυρίως, ηθικής και συναισθηματικής, το Δ.Σ. του ΚΑΜ αποφάσισε να οργανώσει από αυτή τη χρονιά μια ετήσια συναυλία στο όνομα της Αλίκης Βατικιώτη.
Η πρώτη από αυτές τις συναυλίες, σύμφωνα με την επιθυμία του κ. Φάραντ, θα γίνει από τη φίλη και συνεργάτιδα της Αλίκης Βατικιώτη, την εξαιρετική πιανίστα Νέλλυ Σεμιτέκολο, σε ημερομηνία που θα ανακοινωθεί στο άμεσο μέλλον.
Η παρουσία σας σε όλη αυτή την προσπάθεια πρέπει να ξέρετε ότι είναι καθοριστική.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να επιστρέψω στους εκλεκτούς μας σημερινούς καλεσμένους και να σας ζητήσω να κλείσετε τα κινητά σας τηλέφωνα.
Η σιωπή που απαιτούμε από τη μια μεριά, είναι η έκφραση μιας ακραίας συνέπειας της απροθυμίας για επικοινωνία και από την άλλη είναι η απόδειξη της δικής μας εμπιστοσύνης στους καλλιτέχνες στους οποίους αναθέτουμε να μας φέρνουν σ’ επαφή μέσω της τέχνης τους, αποκαθιστώντας αυτή την επικοινωνία από την οποία μόλις πριν λίγο σας ζήτησα να παραιτηθείτε..
Ας αφεθούμε στα χέρια τους.
Τους ευχαριστώ θερμά που είναι μαζί μας απόψε και να υπενθυμίσω σε όλους σας ότι το ΚΑΜ υπάρχει χάρις στην εμπιστοσύνη που τους δείχνουν οι χορηγοί αυτής της εκδήλωσης, τους οποίους ξανά ευχαριστώ, και σημαντικοί πνευματικοί άνθρωποι και καλλιτέχνες όπως η Τζένια Μανουσάκη και ο Χρίστος Παπαγεωργίου που είναι σήμερα μαζί μας.
Δημήτρης αντωνακάκης
Αρχιτέκτων
καλλιτεχνικός Διευθυντής κ.α.μ.
No comments:
Post a Comment